هردم که دل من به تمنای نیازش فریاد برآوردهیچ کس صدایش نشنیدچه حکایتیست ماندن و سوختن شمع میسوزد.پروانه میشکند و گل میمیرد.آری رسم غریبانه ایست.من پرسیدم چرا؟شمع گفت اگر نسوزم رسم عاشقی به جا نیاوردم پروانه گفت اگر نشکنم دیگر کسی به پای شمع نمیشکند گل گفت اگر جان ندهم پس چگونه عشق را معنا کنم من در غم شکستن پروانه میمیرم و او در داغ سوختن شمع میشکند.اما شمع آهی کشید. سکوت کرد و همچنان از عشق سوخت.جوابم را یافتم .خاموش شدم.سکوت کردم.و دیگر هیچ زمزمه نکردم.

یه سلام گرم به پاکی تمام عاشقای دنیا.ولن تاینتون مبارک.میدونید این رسم دنیاست اما چی میشد اگه معشوق میدونست که عاشق دلشکسته چه قدر دوسش داره؟دنیا پر از زیباییه و تمام این زیباییها را عشق کامل میکنه.عشق یه نیروی درونیه که خدای مهربون اونو تو وجود هر بنده ای گذاشته.فقط یه کم همت میخواد که اونو درک کنی.امیدوارم تو دنیای آهنی قرن بیست و یک عشق زیبایی و لطافت خودشو حفظ کنه.عشق گناه نیست.فقط یه دلبستگی پاک و بی ریاست که خدا هم این پاکیو دوست داره.پس بیاین همیشه عاشق باشیم اما صادقانه.

سلام به همه جوونای ایران زمین حالا هر جای دنیا که باشن فرقی نمیکنه مهم اینه که ایرونی باشن.امیدوارم از وب لاگم خوشتون اومده باشه. ولی هنور اول راهم .پس شما هم با نظراتون کمکم کنید تا هر روز که میگذره از روزقبل بهتر بشه.

به امید موفقیت همه شما دوستان خوبم

همیشه سربلند باشید