آسمان چشمهایم ابریست و غم زمانه همانند رعدی بر ابرها میتازد.دیگر توان رفتن را حس نمیکنم.میخواهم کنجی خلوت گزینم و بر وجود طوفانی قلبم آرامشی بخشم.میخواهم بیابم جایی را که هیچ سقفی میان من و آسمان نباشد آنوقت از زمین به اسمان نگاهی بیندازم شاید ستارهای بیابم که نام من بر آن حک شده باشد.

<لحظه های ماندگاری داشتیم یادش به خیر

           در دل شوقی ترین پس کوچه های عاشقی

               ردپای ماندگاری داشتیم یادش به خیر>

<به همانقدر که چشم تو پر از زیباییست

        بی تو دنیای من ای دوست پر از تنهائیست

دلخوش عشق شما نیستم ای اهل زمین

            به خداوند که معشوقه من بالائیست >

< یادمان باشد اگر خاطرمان خالی ماند

              طلب عشق ز هر بی سر و پایی نکنیم >

<دلت را با دلارایی ربودم

         ولی بی مهریت را آزمودم

                اگر یک ذره بودی مهربانتر

                      من امروزاین همه تنهانبودم >

<میرسد روزی که مرگ عشق را باور کنی

                  میرسدروزی که بی من روزهاراسرکنی

میرسد روزی که تنها در کنار قبر من

                 خاطرات کهنه ام راموبه مواز برکنی >

<در کنج دلم عشق کسی خانه ندارد

                  کس جای در این خانه ویرانه ندارد

دل را به کف هر که نهم باز پس آرد

                   کس تاب نگهداری دیوانه ندارد >

<کنار آشیانه تو آشیان میکنم  

                  فضای آشیانه را پر از ترانه میکنم

کسی ز من سوال میکند به خاطر چه زنده ای ؟

                 و من برای زندگی تو را بهانه میکنم >

<نشنو از نی نی نوایی بی نواست

                     بشنو از دل دل حریم کبریاست

نی بسوزد تل خاکستر شود

                    دل بسوزد خانه دلبر شود >

<شصت و شاهد هردو دعوی بزرگی میکنند

                    پس چرا انگشت کوچک لایق انگشتریست؟

دود اگر بالا نشیند کسر شان شعله نیست

             جای چشم ابرو نگیرد گرچه او بالاتر است >

<دستی تمام زندگیم را زیر و رو کرد

                  در قلب من ویرانه ها را جستجو کرد

چون شبنمی افتاده بر گلبرگهایم

                    غمهای من را با نگاهش جستجو کرد

تنها و سرگردان بی کس مانده ام من

                     با بیکسیهایم نشست و گفتگو کرد

وقتی که در بیراهه ها سرگشته بودم

                  آمد تمام غربتم را رفت و رو کرد >

محرم و صفر است که اسلام را زنده نگه داشته است.محرم با کوله باری از غم و ماتم آمد و رفت و یاد حسین (ع) دوباره دلها را برای دفاع از اسلام آماده کرد.صفر در گذران است اما باز زمین و آسمان خبر از ماتمی دگر میدهد.آسمان از داغ شقایق دلگیر است.کوچه های تنگ مدینه رنگ سکوت به خود گرفته اندو به غمی که در راه است می اندیشد.انگار دیوارهای مدینه را زنگار اندوه گرفته است و صدای گریستن زمین لرزه بر اندام شب می اندازد.دردانه دختر رسول امشب در سوگ پدر و فرزندان خویش آرمیده است.ای کاش همدردی دل تنهایم را گوشه چشمی بیندازد.

رحلت رسول گرامی اسلام حضرت محمد مصطفی (صلی)و شهادت مظلومانه امام حسن مجتبی (ع)را به تمام مسلمانان جهان به ویژه شیعیان تسلیت میگویم.

 سحرپروانه رادیدم درآتش که جان میدادومیخندیدومیسوخت

سلام من حقیر به همه اونایی که خودشونو دوست دارن

بزرگی میگه به زندگی هر جور که نگاه کنی اونم همونجور تو رو نگاه میکنه.در گوشه کنار این زمین پهناور آنجا که من زندگی میکنم و تو هم وجود پاکش را حس کردی میتوان زیبایی را احساس کرد.طبیعت بهار و زنده شدن طراوت به جان آدمی وجودی نو میبخشد.بهار به کمک زمین می اید و تن سرد و خاموشش را دوباره بیدار میکند.ای کاش با آمد وشد فصلها کمی در خود تامل میکردیم تا راز زندگی را بیاموزیم و ای کاش بهار جانها سردی زمستان را به خود نمیدید. غصه خوردن و از سوز عشق سوختن درد فراق را جبران نمیکند شادی هم نمیتواند رنج جدایی را از دل آدمی بزداید اما آنچه هست شادی  از غم بهتر است.اگه تو چهره طبیعت نگاه کنی بهار با شادی میاد پس شاید شادی بتونه زمستون جدایی رو تبدیل به بهار وصال بکنه.من این درس آموختم .به تو هم گفتم که تو هم اونو بیاموزی.

دوستای خوب و مهربون ونازنینم امیدوارم هیچ وقت بهار دلتون برفی نشه.