هنوزم در پی اونم که میشه عاشقش باشم.مثل دریای من باشه منم چون قایقش باشم.هنوزم در پی اونم که

 عمری مرحمم باشه.شریک خنده و شادی رفیق ماتمم باشه .هنوزم در پی اونم که عشقش سادگی

باشه.نگاههای پراز مهرش پناه خستگیم باشه.هنوزم در پی اونم که اشکهامو روی گونه م با اون دستهای

پرمهرش کنه پاک و بگه جونم...بگه جونم نکن گریه منم اینجا بذار دستاتو تو دستام.تو احساس منو میخوای

منم ای وای تو رو میخوام.خدایا!عشق من پاکه.درسته عشقی از خاکه.

 زندگی بی تو چه تلخه.نداشتنت واسم یه درده.نمیدونم چه گناه بزرگی مرتکب شدم که خدا تو رو ازم

گرفت.وقتی بودی دنیا واسم سراسر شادی بود.خنده از لبهام دور نمیشد.خیلی راحت با غمهام کنار می

اومدم.میدونی چرا؟چون یه تکیه گاه مثل تو داشتم.یه مامن.یه کسی که همیشه وقتی پیشش بودم احساس

 آرامش میکردم ویه ذره هم نمیترسیدم.یه کسی که با خنده هاش دنیا را به من میداد.وقتی دلش غصه داشت

و باهام حرف میزد دوست داشتم دستهاشو بگیرم و بگم غصه نخور.یکی هست که خیلی دوست داره و

همیشه باهاته.تو سخت ترین شرائط.اما تو نذاشتی بهت بگم.نذاشتی.هیچوقت فکر نمیکردم اینجوری ازت جدا

بشم.تو با رفتنت دنیای سفید و خوشبختم رو تیره وتار کردی.دیگه قشنگیا مثل اون روزا شادم نمیکنه.روزایی

که به خاطر تو ودیدنت تو برف و بارون/سرماو گرما برام بهشت بود وفقط مهم دیدن تو بود.میدونی چند وقته

ندیدمت؟باهات حرف نزدم؟میدونی چند وقته برام از کارات تعریف نکردی؟میدونی چند وقته غریبه شدی؟این

چند ماه برام چندین سال گذشت.ای کاش خدا فقط یه روز تو رو بهم میداد.اما میدونم که نمیده.چون تو خیلی

وقته منو فراموش کردی.تو گفتی سختیش یکی دو روز اوله س چرا اینقد طول کشید؟خوب نمیشه گله

کرد.خوب لابد قسمت منم این بوده.اشکال نداره.خدا کنه هر جا که هستی بهترینا مال تو باشه.

زبونت یه چیز میگه اما دلت چیز دیگه.خیلی ساده ست تو همونی که دلت داره میگه.

 انشاالله که همیشه هر کاری که میکنید تو اون عرصه پیروز باشین.همیشه به خودت افتخار کن.اگه عاشقی

 اگه ایرانی هستی به خودت افتخار کن که این دو تا موهبت رو خدا بهت داده.حتی اگه بدبختی افتخار کن که

 لایق بودنی.شخصیت داری ویک انسانی .اما اگه خدا را ندیدی هیچوقت به خودت افتخار نکن چون لیاقت

 افتخار رو نداری.اینو بدون تو همیشه بهترینی و آینده میتونه برات به سفیدی برف باشه .تو فقط

بخواه.همین.تو ای آدم میونی هر کدوم از سلولهای مغزت توانایی ذخیره ی میلیونها اطلاعات رو داره.پس

چرا ازش استفاده نمیکنی؟دنبال چی میگردی؟کجا دنبالش میگردی؟سرمایه خیلی بهت نزدیکه.تو هم از این

دنیا سهمی داری پس چرا رایگان اونو از دست میدی؟تو لایق افتخاری پس نذار تلاش نکردن تو باعث

موفقیت دیگران و شکست تو بشه.فقط خودتو باور کن و بگو که میتونی.این تیکه هم ربطی به موضوع

اصلی نداشت اما نوشتم برای اونایی که امسال مثل خودم نشستن درس بخونن یا اینکه درسشونو نیمه

کاره رها کردن.مشکلات زیاده.قبول دارم اما یه جو غیرت میخواد که میدونم تو جوون ایرونی حتما داری.

دوستون دارم تا پست دیگه حق نگهدارتونخدا نگهدار