سلام دوستای گل من.یه سلام دوباره بعد از ۶ ماه دوری.میچسبه این سلام بهم.خیلی خوشحالم که تونستم بیام دوباره.

نکنه یادتون رفته باشه غریبه ای هم یه زمانی بوده.من که شما را یادم نرفته.انشاءالله اگه خدا بخواد دوباره مینویسم اما متفاوت.چون او که من دوستش دارم ومن اورا نیز یافتم.داشتمش اما بهش توجه نمیکردم اما حالا میبینم ارزشش بیشتر از هرکسی هست.

شاید مرگ پدرم من رو سر عقل آورد وتمام بچگی ها رو گذاشتم کنار ودل به کسی بستم که همونطور که اگه نباشه دق میکنم اگه نباشم حال بهتری از من نداره.

خوب زیاد حرف نمیزنم.انشاالله دفعه بعد.قربون همتون برم.خدانگهدارتون.