زندگی یعنی همین.آره گاهی خنده.گاهی گریه.بالاخره نه ادی موندگاره نه غم.اما بعضی غم ها هستن که پشت آدمو خم می کنن وبعضی شادی ها هستن که تا هستن آدم احساس ارزش می کنه.از دست رفتن عزیزان غم سنگینیه.اما وقتی یکی هست که همدمت هست نمیذاره غصه بخوری.خنجر از پشت زدن هم غم بزرگیه.ای کاش زخم زبون ها ونارفیقی هاشونو جلو خود آدم نشون میدادن اما رسم زمونه این نیست.عاشق شدن یه شادیه با تمام غم هایی که به دنبال داره.شاید یه وقتی به یکی از سر عادت یه چیزایی بگی اما با چند روز دوری میفهمی که چه خطایی کردی واین فقط یه عادت بوده.اگه توجه کرده باشین اونایی که واقعاْ عاشقند همیشه خدا همراهشونه ومواظبشون.ومن اینو احساس کردم.با همه مشکلاتی که خودم برای خودم به وجود آوردم که شاید هیچ وقت جبران نشه واونم توکل به خدا از هر لحاظی هردومون در امانیم.عشق خیلی قشنگتر از اون چیزی هست که بشه درکش کنن.وقتی یکی باشه که به دور از تعنه وکنایه وتحقیر فقط دوستت داشته باشه ودرکت کنه.ادامه دارد..............................................